Financiering

De opkomst en ontwikkeling van artificiële intelligentie (AI) hebben de afgelopen jaren grote veranderingen teweeggebracht in de film- en AV-sector. Voor de aanvragers, adviseurs en medewerkers van het Filmfonds zijn er daarom richtlijnen opgesteld rondom het gebruik van AI.

Bij het Fonds moedigen we aanvragers aan om mensen een centrale rol te blijven geven in het creatieve proces. De maker is en blijft verantwoordelijk voor het eindproduct, ook bij het gebruik van nieuwe technologieën. Dit betekent dat we AI vooral als hulpmiddel zien bij bijvoorbeeld routinetaken of ter inspiratie. Het gebruik van AI bij de beoordeling van een aanvraag is volledig uitgesloten

In Waarom Fair Practice niet werkt, en hoe het anders kan stellen Koen Bartijn en Sepp Eckenhaussen dat Fair Practice haar oorspronkelijke kracht heeft verloren. Wat begon als een bottom‑up, solidariteitsgedreven streven naar een rechtvaardige culturele economie, is verworden tot een beleidsinstrument dat vooral inzet op marktcorrectie. Verplichte Fair Pay‑normen maken uitbuiting zichtbaar, maar leiden ook tot hogere kosten, minder productie en uitsluiting van makers en experimentele initiatieven. 

De auteurs betogen dat kunst zich niet laat organiseren volgens marktlogica en pleiten voor beleid dat cultuur als publieke voorziening beschermt. Structurele publieke financiering en bescherming tegen de markt zijn volgens hen noodzakelijk om eerlijkheid werkelijk te waarborgen.

Moker, het samenwerkingsverband tussen instellingen voor beeldende kunst in Amsterdam, heeft naar aanleiding van een eigen onderzoek een noodplan opgesteld om naar eigen zeggen de sector te redden. ‘Als er niks verandert, dreigen meer instellingen te verdwijnen.’

‘De sector van de beeldende kunst en creatieve industrie (BKCI) zit op slot,’ constateert Moker in het onderzoek, waar de gemeente geld voor beschikbaar stelde. Uit een doorlichting van jaarverslagen bleek dat het voor leden van Moker ‘structureel toveren met middelen is’.