Trends & Ontwikkelingen

Wie tussen de tienduizenden muziekliefhebbers op Pinkpop, Lowlands, Wildeburg, Zwarte Cross, Down The Rabbit Hole of tientallen andere muziekfestivals loopt, ziet de kloof niet. Maar cijfers uit het rapport Cultuurparticipatie in Cijfers dat de Boekmanstichting eerder deze maand publiceerde, liegen er niet om. Nederlanders met een hoog inkomen gaan veel vaker naar muziekfestivals dan Nederlanders met een laag inkomen.

Van de Nederlanders met een inkomen van 82.000 of hoger gaat 31 procent minstens eenmaal per jaar naar een festival. Bij de armste groep, die moet rondkomen van ongeveer 17.000 euro, is dat 21 procent. Het laagst scoort de groep daar net boven. Van de Nederlanders met een gemiddeld jaarinkomen van 28.000 euro bezoekt 16 procent wel eens een festival. Bij opleiding zijn de verschillen nog groter: hoger opgeleiden gaan 2,4 keer zo vaak als lager opgeleiden.

Het Van Gogh-schilderij Lentetuin, dat zes jaar geleden werd gestolen, is gerestaureerd. Vanaf morgen is het kunstwerk weer onbeschadigd en in originele staat te zien in het Groninger Museum. Het schilderij, dat voluit Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar heet, werd op 30 maart 2020 gestolen uit museum Singer Laren. Dat was uitgerekend op de geboortedag van Vincent van Gogh.

Drie jaar later werd het met de hulp van kunstdetective Arthur Brand teruggevonden. Het schilderij van Van Gogh was bij de kunstroof beschadigd en werd in eerste instantie in die staat tentoongesteld om te laten zien hoe dat eruit zag. Het afgelopen jaar was het tijd voor de restauratie.

Tachtig jaar geleden werd de United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization (Unesco) opgericht, om te bouwen aan vrede via cultuur, onderwijs, wetenschap en media.

Inmiddels is die opdracht ook verbonden met de grote opdracht voor samenlevingen als de Nederlandse: hoe de democratie overeind houden in autoritaire tijden. De democratie moet ‘weerbaar’ worden, zo klinkt het dan vaak. Bij die term gaat het al snel over de rechtsstaat en het parlement. Maar een weerbare democratie vraagt ook een samenleving die verbonden is en waar mensen in dialoog gaan. En wat mensen verbindt leeft in de verhalen die we delen, de kennis die we doorgeven en de informatie die we delen in het besef dat elke vorm van cultuur ertoe doet. 

Festival Down The Rabbit Hole is nog steeds niet uitverkocht, net zomin als de Zwarte Cross. Dat terwijl in eerdere jaren alle kaarten vliegensvlug weg waren. Is het de prijs? Een meer berekenend publiek? Sinds de coronaperiode is het publiek zich anders gaan gedragen, ziet de Vereniging van Nederlandse Poppodia en Festivals (VNPF). Deze organisatie houdt nauwlettend in de gaten welke keuzes mensen maken bij het uitgaan. Wat blijkt: ze gaan minder naar dance- of clubavonden. Maar ze zijn ook terughoudender geworden en beslissen later waar ze heen gaan. Vooral jongeren wachten langer en vliegen niet meer als vliegen op de stroop af als de kaartverkoop start.

Van veel kunstwerken in de openbare ruimte weet je niet wie het gemaakt heeft of wat het eigenlijk voorstelt. Maar bij de beelden van Maria van Everdingen in Fryslân is daar iets op bedacht: QR-codes. Scan de code en direct ontdek je het verhaal achter haar werk. Op 30 juni vorig jaar - de veertigste sterfdag van de beroemde beeldhouwster - is de eerste QR-code geplaatst. En nu hebben alle dertien beelden in Fryslân er één.

De Britse filmmaker en kunstenaar Steve McQueen krijgt dit jaar de Erasmusprijs. McQueen (56) is bekend van films als Hunger, Shame en 12 Years a Slave. Voor de laatste ontving hij in 2014 als eerste zwarte regisseur een Oscar voor beste film.

De Erasmusprijs gaat jaarlijks naar een persoon of instelling die een buitengewone bijdrage heeft geleverd aan de geesteswetenschappen, sociale wetenschappen of de kunsten. Dit jaar is het thema Ecce Homo, Zie de mens. De organisatie maakte de toekenning aan McQueen maandag bekend. Koning Willem-Alexander, regent van de Stichting Praemium Erasmianum, reikt de prijs in het najaar uit. De winnaar krijgt 150 duizend euro.

Manga, K-pop, anime, games, series en films uit Oost-Azië zijn ook in Europa niet meer weg te denken. Landen als Zuid-Korea en Japan profiteren van de ‘zachte macht’ die hun popcultuur oplevert. “Alles wat uit Azië komt, wordt nu heel goed opgepakt in Europa”, zegt Sas Vaartjes, marketingmanager van het evenement Heroes made in Asia. Vaartjes denkt dat de Aziatische popcultuur, die ze beschrijft als ‘een meltingpot’ van onder meer K-pop, manga, cosplay en samoerai, wel eens net zo groot kan worden als de Amerikaanse. 

Maar wat levert die populariteit Zuid-Korea nou daadwerkelijk op? “Heel veel”, zegt Flora Smit enthousiast aan de telefoon. Als promovenda aan de Universiteit Leiden is zij gespecialiseerd in K-popcultuur. “Alleen al economisch gezien spreken we over een groot succes. K-pop is een miljardenindustrie.” De export van producten gerelateerd aan Hallyu, zoals de populaire Zuid-Koreaanse cultuur ook wel wordt genoemd, levert jaarlijks zo’n 14 miljard dollar op. En ook het toerisme profiteert mee. Vorig jaar trok een recordaantal van ruim 18 miljoen toeristen richting het Aziatische land. Misschien nog wel belangrijker en minder makkelijk te meten is het positieve imago dat het land door alle culturele belangstelling heeft gekregen. Dat is wat soft power kan bewerkstelligen. Je macht vergroten, niet door militair geweld maar door aantrekkingskracht.

De aanvallen van Israël en de Verenigde Staten op Iran raken ook het cultureel erfgoed van dat land, en daarmee de identiteit en geschiedenis. „De vernielingen zullen niet als ‘barbaars’ getypeerd worden, omdat één partij zegt vrijheid en democratie te komen brengen.” Dat vertelt Bijan Rouhani, geboren in Iran en sinds 2009 werkzaam als archeologisch onderzoeker aan de Universiteit van Oxford. 

„Als cultureel erfgoed opzettelijk verwoest wordt, kun je van een oorlogsmisdaad spreken. Dat is vastgelegd in het Haagse verdrag, maar nog nadrukkelijker in het humanitair oorlogsrecht van de Geneefse Conventies en Het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof. Maar zelfs als het géén opzet was, gaan landen die cultureel erfgoed verwoesten niet vrijuit. Met het ondertekenen van die verdragen beloven ze voorzichtig om te gaan met cultureel erfgoed in oorlogstijd.”

In het Ramses Shaffy Huis wonen, net als in tientallen andere kunstenaarhuizen, oudere kunstenaars samen. Met het Liesbeth List Huis is er nu ook een huis voor oudere kunstenaars met een hoge zorgvraag. Concerten, festivals en exposities trekken er ook bezoekers van buitenaf.

Van 27 t/m 30 maart is tijdens de kunstbeurs Art Rotterdam het werk te zien van 92 startende kunstenaars. Het Mondriaan Fonds organiseert de tentoonstelling jaarlijks om de zichtbaarheid van startende kunstenaars een extra impuls te geven. De tentoonstelling is samengesteld door curatoren Johan Gustavsson en Daphne Verberg.

Alle deelnemende kunstenaars ontvingen in 2024 de financiële bijdrage Kunstenaar Start van het Mondriaan Fonds. Het aanbod in de tentoonstelling varieert van fotografie tot installaties, van video- tot schilderkunst, en van performance tot beeldhouwkunst. Ook de thema’s van de werken zijn uiteenlopend.

De dramaturgenvereniging Motorisch Moment (MoMo) maakt zich zorgen over een vacature die ITA onlangs plaatste voor een ‘artistiek medewerker/researcher’. ‘Wij kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat de dramaturgische functie inhoudelijk én arbeidsvoorwaardelijk wordt uitgehold’, schrijft de vereniging aan haar leden.

Het takenpakket sluit volgens beroepsvereniging MoMo ‘naadloos’ aan bij de functieomschrijving van een dramaturg in de CAO Toneel en Dans. Dat ITA een andere titel koos én een lagere loonschaal (schaal VI, € 3.077 – € 4.767 bruto per maand) roept verbazing op. Op die manier ontstaat niet alleen onduidelijkheid over rol en positie, maar ook een precedent dat de beroepspraktijk als geheel raakt’, schrijft het bestuur aan de leden. De kwestie ligt gevoelig omdat ITA in 2025 zijn hele afdeling dramaturgie met vaste medewerkers wegbezuinigde. 

Wat begint als een idee om meer reuring in het centrum te brengen, groeit in Schijndel uit tot een bijzonder kunstproject met ambitie. Initiatiefnemer Geert Maas heeft kunstenaar Rein van Uden gevraagd voor een opvallende muurschildering die niet alleen het straatbeeld moet verrijken, maar ook mensen letterlijk in beweging moet brengen. “We willen dat mensen gaan dwalen door Schijndel,” vertelt Geert. 

Het project maakt onderdeel uit van Schijndel Uit de Kunst, een initiatief dat drie jaar geleden ontstond vanuit citymanagement. Kunst, cultuur en ontmoeting moesten dichter bij elkaar worden gebracht. Waar eerdere edities vooral zichtbaar waren in etalages en kleinere presentaties, wordt nu een volgende stap gezet: kunst in de openbare ruimte. In verschillende steegjes in het centrum moeten de komende jaren muurschilderingen verschijnen van professionele, lokale kunstenaars.

De Cultuurprijs Roosendaal 2025 werd donderdagavond uitgereikt in de afgeladen grote zaal van C-Cinema. De avond, georganiseerd door Stichting Cultuur Verbindt Roosendaal, had als doel de Roosendaalse cultuurscène in het zonnetje te zetten. „Roosendaal heeft het ons niet makkelijk gemaakt. De longlist is nog nooit zo lang geweest”, zo sprak De Kring-directeur en jurylid van de Cultuurprijs Jan-Hein Sloesen donderdagavond de zaal toe. Toch moesten de juryleden in alle drie de categorieën – Jongeren (tot 27 jaar), Verenigingen & Stichtingen en Professionele Makers – een shortlist van drie inzendingen afleveren. Dat terwijl er dit jaar meer dan 4000 inzendingen voor de Cultuurprijs werden aangedragen.

De cultuurprijzen werden uitgeriekt aan: Stichting SpotOn, een theatergroep voor en door jongeren. De leden van modelspoorvereniging Post B. En aan Raquel de la Fuente en Monique Raat. 

Kunsten '92 heeft een brief gestuurd aan de nieuwe minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking Sjoerdsma met het verzoek om de middelen van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor internationaal cultuurbeleid te herstellen naar het niveau van kabinet Rutte IV. Want als men investeert in ontwikkelingssamenwerking en het postennetwerk, kan het internationaal cultuurbeleid weer haar plek innemen op nationaal, Europees en internationaal niveau. Dit is ook van belang in voorbereiding op het Nederlands voorzitterschap van de Europese Unie in 2029.

Op de kunstbeurs Art Rotterdam worden buitenlandse verzamelaars met een speciaal vip-programma verleid naar Rotterdam te komen. De beurs profileert zich als plek waar jonge kunstenaars vroeg ontdekt kunnen worden, iets wat volgens veel bezoekers onderscheidend is ten opzichte van grote beurzen als Art Basel en Frieze Londen. 

Organisator Fons Hof benadrukt dat Nederland dankzij talentprogramma’s zoals de Rijksakademie veel internationale kunstenaars aantrekt. Hoewel cijfers ontbreken, ziet de Erasmus‑hoogleraar Filip Vermeylen dat deze focus internationale aantrekkingskracht heeft. Naast traditionele kenners wil de beurs ook nieuwe, jonge incidentele kopers bereiken. 

Met een recordaantal galeries uit binnen- en buitenland valt er dit jaar veel te zien op Art Rotterdam. De beurs biedt meerdere door curatoren samengestelde secties, een uitgebreid randprogramma, en breidt uit met de toevoeging van fotografiebeurs Unseen Photo. Dat de beurs groeit, is best opvallend. De internationale kunstmarkt herstelt zich na twee mindere jaren weliswaar voorzichtig, maar vooral het topsegment trekt aan; het middensegment en galeries hebben het lastig. En geopolitieke spanningen maken de markt minder voorspelbaar.

Maar ook in lastigere tijden blijven kunstbeurzen belangrijke plekken voor de zichtbaarheid en verkoop van kunst – een rol die Art Rotterdam benut. De beurs biedt een toegankelijke manier om in korte tijd een breed overzicht te krijgen van hedendaagse kunst en nieuw talent. Ook zonder iets te kopen is er veel te beleven.

In de culturele sector gaat veel aandacht uit naar programma’s, publiek en partners. Maar uiteindelijk zijn het de mensen die er werken die de basis vormen van alles wat een organisatie doet. Personeel bepaalt welke verhalen worden verteld en welke makers een podium krijgen, hoe publiek wordt ontvangen en of mensen zich welkom voelen. Ook beïnvloeden zij met wie wordt samengewerkt en wie toegang krijgt tot de organisatie.

De handreiking Divers talent werven en behouden in de culturele sector biedt een praktische routekaart voor culturele organisaties die aan de slag willen met diversiteit en inclusie binnen hun organisatie en sector. De handreiking helpt om aan de hand van de Code Diversiteit en Inclusie die vertaalslag te maken: van visie naar actie, met concrete stappen voor werving, selectie en het behoud van personeel. Zodat divers talent niet alleen binnenkomt, maar zich ook veilig voelt en kan blijven groeien binnen de organisatie.

Op 17 maart 2027 kiest Nederland voor de Provinciale Staten en indirect voor de Eerste Kamer. Verkiezingsprogramma’s worden geschreven, campagnes gaan van start en de stembus lonkt. Voor provincies is dit hét moment om hun culturele en creatieve hart te tonen. Want cultuur is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van provincies, gemeenten en het rijk. Provincies zijn daarin onmisbaar: zij verbinden beleid, zorgen voor spreiding en maken samenwerking mogelijk. Investeren in cultuur loont!

Op 27 maart 2026 ontvingen alle politieke partijen in de provincies het gezamenlijke pamflet opgesteld door Kunsten '92namens de culturele en creatieve sector: investeren in cultuur is investeren in provincies. 

Duurzaamheid gaat niet alleen over techniek, energie of CO₂-reductie achter de schermen. Het gaat ook over verbeeldingskracht. Over het vermogen van kunst en cultuur om klimaatverandering invoelbaar, bespreekbaar en menselijk te maken. Precies dat laat Art for Climate zien: een initiatief van Julie’s Bicycle en People’s Palace Projects, ontwikkeld in aanloop naar COP30, waarbij kunstenaars in Brazilië via artistieke interventies en publieke betrokkenheid het gesprek over klimaat en klimaatrechtvaardigheid naar hun eigen gemeenschappen brengen.

Hoe houden we de langdurige zorg mensgericht én toegankelijk in een snel vergrijzende samenleving? De Toekomstverkenning Zorg en Cultuur laat zien dat inzet van kunst en cultuur in de zorg bijdraagt het voorkomen van een zorginfarct.

De druk op de langdurige zorg loopt op. De samenleving vergrijst, het aantal mensen met een chronische aandoening groeit en personeelstekorten zetten de zorg verder onder spanning. In dit krachtenveld verschijnt de Toekomstverkenning Zorg en Cultuur in de langdurige zorg en ondersteuning. Een verkenning die de ingezette beweging van zorg naar gezondheid ondersteunt en laat zien dat inzet van kunst in de (langdurige) zorg bijdraagt aan kwaliteit van bestaan.

In zijn proefschrift onderzoekt Aart van der Maas de werkwijze van wijkcultuurhuizen in Utrecht. Utrecht telt zes wijkcultuurhuizen die sinds de jaren 80 zijn ontstaan: ZIMIHC Wittevrouwen, ZIMIHC Zuilen, ZIMIHC Overvecht, Het Wilde Westen, De Vrijstaat en Cultuur19. Deze huizen maken deel uit van een culturele infrastructuur en faciliteren cultuurparticipatie. 

De centrale vraag van dit onderzoek is hoe wijkcultuurhuizen in Utrecht, vanuit het concept van 'cultureel gemeenzamen' en de bijbehorende ontwerpprincipes, kunnen bijdragen aan ‘inclusieve’ cultuurparticipatie in de stad Utrecht. Het doel van dit participatief actieonderzoek was niet alleen om de relatie tussen wijkcultuurhuizen, cultureel gemeenzamen en ‘inclusieve’ cultuurparticipatie te beschrijven, maar ook om een proces van verandering en leren op gang te brengen dat aansluit bij de behoeften van de betrokken professionals.

Het Noordbrabants Museum in Den Bosch én het Stedelijk Museum in Amsterdam wijden dit voorjaar een tentoonstelling aan het thema ‘mannelijkheid’. Wat levert dat op? Een gesprek met een curator, een kunstenaar en een groep mannelijke bezoekers over wat dat precies is, een man.

Steeds vaker klinkt er kritiek op de klassieke opera: die zou per definite seksistisch zijn, een bolwerk van femicide bovendien. Is dat terecht? En gaan er in de opera werkelijk meer vrouwen dood dan mannen? De Volkskrant stelde een lijst op van de zeventig bekendste en vaakst gespeelde opera’s, de kern van de canon dus. 43 opera’s uit die lijst komen uit de 19de eeuw. Ze zijn alle geschreven door mannen.

De krant turfde de sterfgevallen van substantiële personages. In dertig van de zeventig opera’s gaan er meer mannen dan vrouwen dood, in zestien opera’s ‘winnen’ de vrouwen. In twaalf gevallen is er sprake van gelijkspel. Tel je alle operadoden bij elkaar op, dan sterven er 81 mannen en 46 vrouwen. Vaker dan dat ze worden vermoord, maken vrouwelijke personages zelf een eind aan hun leven. De prangende vraag die blijft hangen: waarom wordt juist de opera zoveel vaker onder schot wordt genomen dan andere kunstvormen?

Een financiële tegenvaller voor drie Brabantse theaters: zij moeten van de Hoge Raad toch het hoge btw-tarief over pauzedrankjes met alcohol afdragen, een oordeel dat doorwerkt voor alle theaters in ons land. Pauzedrankjes zijn een aparte service die niet onder de primaire theaterbeleving valt en daarom los moet worden gezien, vindt de hoogste rechter. „Een gekunstelde uitspraak”, zegt Dick Molenaar van All Arts Belastingadviseurs. 

Het oordeel betekent dat theaters op jaarbasis enkele duizenden euro’s extra moeten afdragen aan de Belastingdienst. Een rondgang leert dat dit niet direct betekent dat de tickets duurder worden, „maar dit kost ons wel een paar duizend euro per jaar. Geld dat we liever aan iets anders besteden”, zegt Sander Knopper, directeur van Theater De Leest in Waalwijk.

Negen op de tien jongeren tussen de 12 en 15 jaar ging in 2025 ten minste één keer naar de bioscoop in 2025. Als het gaat om jongeren tussen de 16 en 23 was dat 85 procent. Dat is flink meer dan in de jaren ervoor (in 2024: resp. 78 en 77 procent). De cijfers komen uit de Bioscoopmonitor over 2025 van NVPI Film. 

In 2025 ging twee op de drie Nederlanders (66 procent) in elk geval eenmaal naar de bioscoop of filmtheater. Dat zijn er meer dan vorig jaar (63 procent). Ook gaven meer Nederlanders aan het filmtheater te bezoeken (16 procent ten opzichte van 14 procent in 2024). In bijna elke leeftijdsgroep gingen in 2025 méér mensen naar de bioscoop of filmtheater dan in 2024, met de meest opvallende groei in de groepen 12-15 jaar en 16-23 jaar. Nederlanders gingen wel minder vaak, gemiddeld 3,2 keer ten opzichte van 3,6 vorig jaar. 

Festival Circolo stond afgelopen jaren de tweede helft van oktober standaard op de evenementenagenda. De editie 2026 verhuist naar de maand september, in de hoop dat de weersomstandigheden dan gunstiger zijn. Een woordvoerder van het festival licht het besluit toe. “Het wisselvallige weer in de oktobermaand had vaak een directe impact op onze bezoekersaantallen. Dat maakte Circolo kwetsbaar. De organisatie van tien dagen festival in oktober stond daardoor steeds verder onder druk. We hebben een aantal edities met flinke regen gehad, dat had veel effect op de beleving en op het terrein. 

De organisatie denkt te kunnen profiteren van de nazomer waardoor er ook meer buitenvoorstellingen geprogrammeerd kunnen worden. “We hopen zo iedereen een betere festivalbeleving te kunnen geven.” 

Na een recente uitgebreide inspectie van het Oude Raadhuis weet heemkundekring Jan uten Houte het zeker: we moeten ervoor zorgen dat alle kunstobjecten en het cultuurhistorisch meubilair behouden blijven voor Etten-Leur. De gemeente zou het aan de heemkundekring moeten schenken, vindt het bestuur van de kring. Ze wil het opslaan in de kelder van het Oude Raadhuis, dat dan dienst kan doen als depot.

Maar het gebouw is vorig jaar voor een half miljoen euro verkocht aan De Nijs Vastgoed uit Hoogerheide. Dat bedrijf wil er samen met de Stichting Hart voor Wielersport en oud-wielrenner Rinie Wagtmans een Wielermuseum in vestigen. „We realiseren ons dat we in overleg moeten met de gemeente en de nieuwe eigenaar, en dat willen we ook graag”, zegt projectcoördinator Jos Buijs van de heemkundekring. „Maar we kunnen geen contact meer krijgen met de nieuwe eigenaar; ze reageren nergens op.” Vandaar dat heemkundekring Jan uten Houte een brandbrief aan de gemeente Etten-Leur heeft geschreven. „Voorkomen moet worden dat kunstobjecten in de restcontainer belanden wanneer ze zomaar worden achtergelaten bij een nieuwe commerciële partij.”

Robin Verleisdonk wordt per 1 juni de nieuwe directeur-bestuurder van Huis73 (bibliotheek en cultuurcentrum) in Den Bosch. Hij volgt Nan van Schendel op. Verleisdonk heeft bijna tien jaar ervaring in de bibliotheeksector en leidde de afgelopen zeven jaar Bibliotheek Helmond-Peel als directeur-bestuurder. Voor die functie werkte Robin bij de Bibliotheek Eindhoven aan bibliotheekinnovatie. Hij volgde een opleiding tot docent geschiedenis en een master in Kunst- en Cultuurwetenschappen.

durfinvesteerder KKR, die indirect eigenaar is van Nederlandse festivals als Zwarte Cross en de grootste uitgever van Nederland: VKB. Nu blijkt dat KKR ook de wapenhandel in Israël financiert, dreigen schrijvers op te stappen en zeggen bands als Hang Youth en Goldband hun optredens af. Wat willen die artiesten en schrijvers bereiken? En heeft een boycot zin? Esma Linnemann bespreekt het met cultuurredacteur Wilma de Rek, muziekjournalist Els de Grefte, protest-onderzoeker Maartje Janse en schrijver Daan Heerma van Voss.

Het mediagedrag van Nederlanders digitaliseert verder. Dat blijkt uit NMO Mediatrends 2025. Het rapport geeft inzicht in het bezit en gebruik van apparaten voor mediaconsumptie en laat zien hoe het mediagedrag van Nederlanders zich ontwikkelt. De editie van 2025 toont dat mediagebruik verder digitaliseert en dat apparaten, platforms en content steeds meer met elkaar verweven raken.

Steeds meer mediaconsumptie vindt plaats via mobiele apparaten, streamingdiensten en on-demand platforms. Jongere generaties stimuleren de groei van online video en audio, terwijl oudere doelgroepen vaker een combinatie maken van digitale en traditionele kanalen. Papieren media blijven relevant, maar worden steeds vaker aangevuld met digitale varianten. Een opvallende ontwikkeling is de sterke toename van AI-gebruik. 

Geen grauwe, grijze elektriciteitskastjes meer, maar kleine kunstwerken met dieren, silhouetten en kleurrijke figuren. In het straatbeeld van Eindhoven duiken ze steeds vaker op: beschilderde schakelkasten, gemaakt door kunstenaars in opdracht van de gemeente. Een van de nieuwste en meest opvallende werken is te vinden aan de PSV-laan: daar zijn de kastjes omgetoverd tot kunst met silhouetten van lichamen. Kunstenares Hanneke Wetzer blikt enthousiast terug op het maakproces. 

De provincie Utrecht stelt extra geld beschikbaar, zodat culturele instellingen en festivals meer ruimte hebben om makers en medewerkers een passende beloning te geven voor hun werk. Met deze stap helpt de provincie mee om te zorgen voor Fair Pay en wordt geïnvesteerd in een sterke en toekomstbestendige culturele sector.

Begin januari trok Gayton McKenzie, de Zuid-Afrikaanse minister van Cultuur, de nationale inzending in voor het grootste tweejaarlijkse kunstevenement ter wereld, omdat het te polariserend zou zijn. Het performance- en videokunstwerk ‘Elegy’ van kunstenaar Gabrielle Goliath is een klaagzang voor vrouwen die zijn omgekomen door seksueel of racistisch geweld. In 2015 ontstond dit ter nagedachtenis aan de vermoorde Zuid-Afrikaanse student Ipeleng Moholane. Voor de Biënnale breidde Goliath haar kunstwerk uit met twee verhaallijnen: over de genocide van de Duitsers begin 20e eeuw in hedendaags Namibië en over Gaza. 

Het Zuid-Afrikaanse kunstproject voor de Biënnale van Venetië dat de minister van Cultuur te ver ging, is straks toch in die stad te zien. Het kunstwerk van Goliath is vanaf de opening van de Biënnale op 4 mei drie maanden lang te zien als video-installatie in de Chiesa di Sant’Antonin-kerk in de wijk Castello. Het Zuid-Afrikaanse paviljoen zal leeg blijven.