Steeds meer Aziatische bands en artiesten duiken op in de internationale hitlijsten. Maar waar blijven de Chinese popsterren? Dat juist K-pop zo’n internationaal succes is geworden is volgens Flora Smit, die promotieonderzoek doet naar de rol van K-pop-idolen, te danken aan het feit dat de Zuid-Koreaanse overheid vol op het genre heeft ingezet. “Zuid-Korea heeft vol ingezet op cultuur en heel veel geld in onder meer de muziekindustrie gepompt.”
Waarom lukt het China dan niet om zijn popartiesten ook tot internationale sterren te maken? Volgens Frank Kouwenhoven, kenner van de Chinese muziek , zou China wel willen dat de Chinese pop of C-pop internationaal doorbreekt, maar weten de Chinezen niet hoe ze deze aan de man moeten brengen. Volgens Jeroen de Kloet, hoogleraar globalisering aan de Universiteit van Amsterdam, speelt ook het imago van China een rol. “Korea en Japan worden gezien als hip en als landen die in de voorhoede lopen. China wordt daarentegen meer geframed als een oude cultuur met een heel lange geschiedenis." Wat ook niet helpt, is dat de huidige C-pop bepaald niet is toegesneden op de westerse smaak.
De belangrijkste verklaring is de controle die de Chinese overheid op de cultuursector uitoefent. “Cultuur is gevaarlijk en kan ook bedreigend zijn voor de positie van de machthebbers, want popartiesten zijn over het algemeen mensen die hun kont tegen de krib gooien, die rebels zijn. Dat is iets wat machthebbers heel huiverig maakt ten aanzien van cultuur en het schept een klimaat waarin zij heel erg graag controle houden over alles wat er op cultuurgebied gebeurt."