In de kunstwereld vliegen pretentieuze, betekenisloze termen je om de oren, merkt Sophie Dieudonnée, en AI maakt dat nog erger. Dieudonnée betoogt dat de kunstwereld steeds vaker onbegrijpelijk jargon gebruikt, met termen als intersectionaliteit en liminaliteit, die hun oorspronkelijke betekenis hebben verloren. Deze taal functioneert als een sociale toegangscode: wie de woorden kent, hoort erbij, zonder dat echte helderheid nodig is.
Dit fenomeen, eerder benoemd als International Art English, is volgens de auteur geen teken van complex denken maar van groepsgedrag. AI verergert dit probleem door dit lege, academische taalgebruik perfect te imiteren. Dieudonnée pleit daarom voor eerlijkere, persoonlijkere taal en durf om onzekerheid te tonen en in eigen woorden te spreken over kunst.