Expositie Waar de zee rijk aan is

Expositie

Waar de zee rijk aan is

25 APR

30 JUN

voor wie:
iedereen

werkdagen:
8.00-22.00 uur

zaterdag:
9.00-17.00 uur

zondag:
12.00-17.00 uur

locatie:
lochal, tilburg

Mandy den Elzen & Elise Le Pair

Deze twee kunstenaars ontmoeten elkaar in de fascinatie voor de tactiele eigenschappen van materialen. Elise’s werk kenmerkt zich door organische structuren en Mandy conserveert delen van vissen, waarbij het natuurlijke materiaal een nieuwe verschijningsvorm krijgt.

Tijdens het conserveren van vissen stuit Mandy dikwijls op sporen van plastic vervuiling, veroorzaakt door de wegwerpcultuur. Gebruiksmaterialen vanuit dezelfde consumptiemaatschappij die Elise juist inspireren, en die zij bewerkt tot natuur nagebootste beelden.

‘Waar de zee rijk aan is’ toont deze natuurlijke preparaten versus een kunstmatige, plastic zee. Hoewel de titel poëtisch opgevat kan worden, duidt deze ook op het overvloed aan afval in de zee.

De kunstenaars werken mee aan de 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties. Mandy en Elise vragen via hun werk aandacht voor Doel 14: Behoud en maak duurzaam gebruik van de oceanen, de zeeën en maritieme hulpbronnen.

Mandy den Elzen

Het werk van Mandy den Elzen bevindt zich op het snijvlak van natuur, wetenschap en kunst.

Waar in de natuur vorm en functie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn, scheidt zij het natuurlijk materiaal van haar oorspronkelijke functie en geeft het een nieuwe verschijningsvorm. Haar praktijk wordt gekenmerkt door het combineren van intens en nauwkeurig veldwerk en het ontwikkelen van uitgebreide conserveringsmethoden. Met een wetenschappelijke nauwkeurigheid brengt zij zo de ingenieuze en esthetische kanten van de natuur aan het licht. Deze benadering verenigt die van een kunstenaar, morfoloog en taxonoom en overbrugt zo het rijk der natuur met wetenschap en kunst.

Mandy den Elzen is opgeleid aan de Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in ‘s-Hertogenbosch. Haar werk is te zien op nationale en internationale tentoonstellingen en is opgenomen in diverse publieke en privé collecties. In 2015 ontving zij een Werkbijdrage Jong Talent van het Mondriaan Fonds.

Elise Le Pair

Elise Le Pair werkt met functionele, veelal huishoudelijke materialen zoals aluminiumfolie, bakpapier en schuursponzen. Ze gaat in het materiaal op zoek naar de waarde hiervan en vermeerdert deze in zowel letterlijke als figuurlijke zin. De uitwerking van haar experimenten verbindt zij met haar ervaringen in de natuur. De zee is nooit ver weg te denken in haar werk. Dit resulteert in typerende kunstwerken die zich in vorm en inhoud aanpassen aan context en locatie.

In 2012 is Elise Le Pair afgestudeerd aan de Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost in Breda. Zij heeft in de afgelopen jaren haar werk nationaal en internationaal gepresenteerd bij diverse galeries, kunstinstellingen en kunstbeurzen. In 2014 heeft Elise Le Pair de Kunstschouw Award gewonnen waarbij zij werd geprezen voor haar originele werk, haar eigenheid en het innovatieve denken over materiaal.

Kunstloc Exposities

In de expositieruimte in de LocHal biedt Kunstloc Brabant inspirerende kunstenaars en initiatieven een podium. Zo willen we de kracht van kunst en cultuur en het belang van verbeelding voor de samenleving zichtbaar maken.

Achtergrondinformatie

Biokunst

In  kM magazine wordt vanuit verschillende invalshoeken een stand van zaken op het gebied van biokunst, met oog voor diversiteit in de toepassing van materialen en technieken. Over kunst waarin levende materie is verwerkt, ontwerpers die vanuit een levend materiaal vertrekken en zo tot nieuwe en onverwachte producten en toepassingen komen, en over kunst waarin ander leven wordt voorgesteld.
kM 109 : Biokunst, lente 2019.

Biokunst is zeer geworteld in de buitenwereld; in zekere zin nog sterker dan veel andere kunststromingen en -fenomenen. De term werd gemunt in 1997 door kunstenaar Eduardo Kac, al hadden kunstenaars als Helen Chadwick toen al werk gemaakt dat je tot de stroming zou kunnen rekenen. Kac gebruikte het woord als beschrijving voor zijn performancestuk Time Capsule, waarvoor hij een chip bij zichzelf inbracht die oorspronkelijk bedoeld was om vermiste huisdieren op te kunnen sporen. Inmiddels staat de term voor het nogal ongedefinieerde snijvlak tussen kunst, design en biowetenschappen. Over welk werk je er precies toe mag rekenen kan gediscussieerd worden. Als criterium wordt vaak aangehouden dat de ontwerper of kunstenaar met levende materialen of processen moet werken, zoals bacteriën, bloed of, zoals Kac, het eigen lichaam.
Hoe levend kunst kan zijn – biokunst en de toekomst.  Maarten Buser , Metropolis M, 6 februari 2019

Afvalkunst

Al sinds Marcel Duchamps readymades wordt afval tot kunst verheven. Door het gebruik van afgedankte materialen stellen kunstenaars vragen over esthetiek, uiten ze maatschappijkritiek, bekritiseren ze de kunst zelf of benadrukken ze juist de positie van het kunstinstituut. Welke rol speelt afval vandaag de dag nog in de kunst? Met dit artikel won Noortje de Leij de Prijs voor de Jonge Kunstkritiek 2018 in de categorie essay.
Van readymade tot antikunst : afval als wapen , Noortje de Leij, De Groene Amsterdammer ,  9 januari 2019.

Kunst en ecologie

In de overzichtstentoonstelling Ecovention Europe: Art to Transform Ecologies 1957-2017 brengt de Amerikaanse curator Sue Spaid meer dan veertig kunstenaars samen die hun werk inzetten voor het herstel van ecologische systemen. De term ecovention – een samentrekking van ecologie en inventie – werd al veel eerder geboren toen Spaid eind jaren negentig gevraagd werd door de Lance Fung Gallery in New York om een tentoonstelling te maken over jaren zeventig kunst. Uiteindelijk vond de eerste Ecovention: Art to Transform Ecologies tentoonstelling in 2002 plaats in het Contemporary Arts Center in Cincinnati met voornamelijk werk van Amerikaanse kunstenaars. In deze nieuwe editie van Ecovention Europe: Art to Transform Ecologies 1957-2017 ligt de nadruk op Europa: naast enkele Amerikaanse kunstenaars die projecten in Europa ontwikkelde zoals Robert Smithson, Agnes Denes, Brandon Ballangee en de Harrisson Studio, is er werk te zien van kunstenaars uit dertien Europese landen waarvan velen voor het eerst hun werk in Nederland exposeren.
Praktische wereldverbeteraars. Alice Smits , Metropolis M , 5 januari 2018

Plastic

Plastic is niet uit ons leven te denken. Het zit in onze auto’s en vliegtuigen, de speeltoestellen waar onze kinderen buiten op spelen worden ervan gemaakt en het houdt ons eten vers. Tegelijkertijd is plastic een probleem. Het komt terecht op straat als zwerfafval, het vervuilt onze rivieren en zeeën, dieren eten het op en ook in ons eigen voedsel is het terug te vinden.
NOS,  9 april 2019

Dave Hakkens gaat op het VDMA-terrein in Eindhoven de volgende stappen zetten in zijn strijd tegen plastic afval. Met een team van 45 mensen stort hij zich niet alleen op professionalisering van zijn recycle-machines, maar ook op fundamentele oplossingen voor het afvalprobleem.
Eindhovens Dagblad , 3 oktober 2018

Wij aardbewoners houden ons vooral bezig met problemen die zich op aarde afspelen, zoals de plasticsoep of klimaatverandering. Want ja, daar zijn we nou eenmaal aardbewoners voor. Maar volgens Daan Roosegaarde zijn we er daarmee nog lang niet. Rondom onze planeet zweven er miljoenen afgebroken stukjes van satellieten en raketten, die zo hard door de ruimte vliegen dat ze weer andere satellieten kunnen beschadigen – met nog meer rotzooi tot gevolg.
Vice, 4 oktober 2018

Algae Lab Luma van Studio Klarenbeek & Dros en Atelier LUMA wint de New Material Award 2018. Het Algae Lab Luma ontvangt een geldprijs van € 15.000. De jury roemt hun visionaire onderzoek naar mogelijke toepassingen van algen als vervanger van op olie gebaseerde kunststoffen, alsmede hun inzet om hier universiteiten en industrie bij te betrekken.
Het Nieuwe Instituut, Winnaars New Material awards 2018,  22 oktober 2018.

laatste berichten