
Schrijver Simone Vos volgde samen met 15 andere cultureel ondernemers het traject ‘Route Ondernemerschap’, een samenwerking tussen Kunstloc Brabant en Cultureel+ Ondernemen. Zes sessies waarin ze haar professionele ontwikkeling en zakelijke vaardigheden verder ging uitdiepen. Ze deelt haar ervaringen en spreekt ook twee andere deelnemers.
De eerste sessie gaat over persoonlijke leiderschap. Wie ben je? Wat zijn je kwaliteiten en waar ligt je focus? Dat zijn mooie vragen, want ik heb soms het gevoel dat ik niet genoeg focus heb. Ik ben journalist en schrijver en schrijf over best veel verschillende onderwerpen. Wel altijd over thema’s die ertoe doen: zorg, onderwijs, kunst, cultuur, rouw of een combinatie daarvan. Maar waar is precies de focus?
Na een korte kennismaking tussen alle ondernemers, kopje koffie in de hand, gaat het al snel de diepte in. We gaan allemaal op zoek naar onze kwaliteit en onze uitdaging. Trainer Wendelien Koop denkt met ons mee en ik kom uiteindelijk op de kwaliteit ‘Inlevingsvermogen’ en de uitdaging ‘Voor mezelf staan’. Een mooi uitgangspunt om dit traject aan te gaan.
Simone Vos Foto: Sjors van Gils
Feedback op beroepspraktijk
Iedere bijeenkomst staat er een ander thema centraal. Persoonlijk leiderschap, de essentie van je werk, netwerken, je website en social media en financieringsmogelijkheden, komen allemaal aan bod. Zo kijken we bij sessie twee naar de essentie van je werk. Van tevoren maak ik mijn huiswerk, zodat ik mijn boodschap goed kan overbrengen.
Hoewel ik best weet hoe ik mezelf moet presenteren, is het zo bij zo’n groep ineens toch anders. Vijftien paar ogen zijn op me gericht, maar gelukkig is iedereen is heel meedenkend, ondersteunend en positief kritisch. Echt een hele mooie manier om feedback te krijgen op mijn beroepspraktijk van zoveel mensen.
Verdieping
Daar ligt sowieso de kracht van deze route; het ‘samen’ doen en aangaan van de sessies, van de vragen die opkomen. Het is niet alleen de trainer van de dag die mee beantwoordt, maar juist ook de andere deelnemers. Daarbij geeft het heel veel vertrouwen dat andere ondernemers in het culturele veld tegen dezelfde vragen en kwesties aanlopen. Wat voor uurtarief is realistisch? Hoe zorg je ervoor dat je dichtbij jezelf blijft, wanneer je in opdracht werkt?
Juist doordat we met elkaar in de bijeenkomsten die vragen bespreken, komt er meer ruimte om dat ook in mijn dagelijkse werk te integreren. Ik voel me gesterkt door de anderen. Tijdens dit traject ga ik ook in gesprek met mede-ondernemers, buiten de sessies om. Dat is een vrijblijvende opdracht, maar wel heel mooi om te doen.
Sjors van Gils Foto: Sjors van Gils
Wie ben je als maker?
Zo komt mede-deelnemer en fotograaf Sjors van Gils bij mij langs en praten we over onze werkzaamheden en hoe we elkaar kunnen helpen. Hij deelt met me: “Ik ben het traject ingestapt omdat ik merkte dat ik behoefte had aan meer richting in mijn praktijk. Ik werkte vooral in opdracht en had één eigen project lopen, maar voelde dat ik meer verdieping zocht. Waar wil ik eigenlijk naartoe, en hoe ontwikkel je dat verder?
“Wat dit programma voor mij bijzonder maakte, is dat het niet alleen gaat over ondernemerschap in praktische zin, maar ook over mijn eigen praktijk als maker. Er was ruimte om stil te staan bij vragen als: waar komt je werk vandaan, wat wil je onderzoeken en hoe ontwikkel je dat verder? Die combinatie van inhoudelijke reflectie en praktische begeleiding vond ik sterk”, deelt Sjors.
Ik hoopte dat het traject zou helpen om mijn ideeën concreter te maken. Dat is ook gebeurd. Tijdens het traject is bijvoorbeeld mijn project STOKE ontstaan, een fotografieproject rond surfers en het zoeken naar wind. Dat project werd eigenlijk een soort rode draad in het traject.”
Serieuzer
“De mix van disciplines werkte voor mij daarbij heel goed. Iedereen komt uit een andere praktijk, fotografie, design, film, beeldende kunst of andere culturele projecten. Veel vragen blijken verrassend vergelijkbaar. Zeker als het gaat om de twijfels en onzekerheden”, zegt hij.
“Doordat er mensen uit verschillende disciplines waren, kijk ik nu anders naar mijn eigen werk. Zo leerde ik van regisseur Ruut van der Beele dat er verschillende subsidiebronnen zijn waarmee je een autonoom project kunt financieren. En dat bedrijven zoals ANWB of ASML ook culturele potjes hebben. Er is veel meer mogelijk dan ik dacht.
Wat me heeft verrast, is dat het traject iets veranderde in hoe ik naar mezelf kijk. Ik twijfelde of ik mezelf wel echt een maker of kunstenaar kon noemen. Door het traject, de gesprekken en het werken aan een eigen project ben ik mezelf daar serieuzer in gaan nemen.
Iets waar ik me op verkeken heb is wel de tijd en de hoeveelheid informatie per sessie. Voor mij zou het zelfs per thema een training van drie dagen kunnen zijn.”
Niet kiezen
In Sjors’ woorden herken ik me zeker ook. Ik zie door de gesprekken in de bijeenkomsten en door het voor mezelf op papier te zetten, wat mijn sterke en minder sterke kanten zijn. Daarnaast heb ik steeds minder het idee dat ik moet ‘kiezen’ over welke onderwerpen ik schrijf. Zolang ik mezelf maar meeneem en blijf checken of het past bij mij, kan ik heel goed schrijven over diverse onderwerpen.
Ward Warmoeskerken Foto: Sjors van Gils
Kruispunt
Route Ondernemerschap is voor mij een steun in de rug geweest en een mooie manier om met andere ondernemers in contact te komen. Zo spreek ik na de zes sessies met theatermaker en modeontwerper Ward Warmoeskerken af. Hij heeft net als ik veel verschillende passies en daar gaan we over in gesprek. Ward: “Dit traject kwam voor mij precies op het juiste moment: al een tijd lang merkte ik dat ik wat betreft mijn ondernemerschap op een kruispunt stond, klaar voor een volgende stap.
Maar hoe neem je die? Moest ik concrete keuzes maken? Een ander pad kiezen? Of doorgaan op dezelfde weg? Het waren vragen waarmee ik de Route Ondernemerschap inging. Maar gaandeweg kwamen er al snel nog andere vragen naar boven. Wilde ik eigenlijk nog wel werken in opdracht? Hoe zou ik volledig autonoom kunnen werken? Het verbaasde me dat al deze vragen niet alleen bij mij, maar ook bij de andere deelnemers leefden.”
Rode draad
Ward deelt ook: “Al die vragen kan ik door dit traject beantwoorden dankzij één vraag die als een rode draad door alle bijeenkomsten liep. Waarom doe je wat je doet? Het lijkt zo logisch om je dat af te vragen, maar nooit eerder heb ik daar bij stilgestaan. Het weten van mijn 'waarom' geeft me nu zo veel richting en ruimte.
Ik had nooit gedacht dat de bijeenkomsten en de opdrachten me zo expliciet in beweging zouden zetten. Ik hoopte meer perspectief te krijgen, maar dat het mijn kijk op mijn werk en de invulling ervan zo zou veranderen, heeft mijn verwachtingen flink overtroffen. Er bruist veel nieuwe energie door die inzichten, handreikingen én de ontmoetingen.”
Start nieuw traject Route Ondernemerschap
Wil je als maker ook weken aan een stevig zakelijk fundament van jouw kunstenaarspraktijk? Dan heb je geluk, want in oktober start er een nieuwe editie van het leerprogramma Route Ondernemerschap.
In zes sessies ga je in het leerprogramma aan de slag met jouw culturele onderneming. Deze Brabantse editie is een samenwerking tussen Kunstloc Brabant en Cultuur+Ondernemen.
Inschrijven kan binnenkort.
Heb je vragen over het leertraject Route Ondernemerschap?
Neem gerust contact met me op:











